ลุงเก็บยอดขี้เหล็กหาทำแกง ถูกไม้หนีบติดบนต้นนานเกือบวัน กู้ภัยเร่งช่วยชีวิตทัน

เมื่อเวลาประมาณ 16.20 น. วันที่ 6 ตุลาคม 2568 ศูนย์นเรนทรนครศรีธรรมราชได้รับแจ้งเหตุผ่านสายด่วนฉุกเฉิน 1669 จากพลเมืองดีรายหนึ่งที่พบเห็นผู้ประสบเหตุติดอยู่บนต้นไม้ในสภาพอันน่าเป็นห่วง บริเวณป่าหลังซอยประชาอุทิศ ซอย 8 ตำบลปากแพรก เขตเทศบาลเมืองทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช

ทันทีที่ได้รับแจ้งเหตุ หน่วยกู้ชีพเทศบาลเมืองทุ่งสงและหน่วยกู้ภัยประชาร่วมใจทุ่งสง ได้เดินทางไปยังจุดเกิดเหตุอย่างรวดเร็ว พร้อมอุปกรณ์กู้ภัยครบครัน เนื่องจากทราบว่าผู้ประสบเหตุติดอยู่บนต้นไม้ในพื้นที่ป่าที่เข้าถึงได้ยาก

เมื่อเจ้าหน้าที่เข้าถึงจุดเกิดเหตุ พบว่าเป็นบริเวณป่าหลังชุมชน มีต้นขี้เหล็กขนาดย่อมขึ้นอยู่หนาแน่น และบนต้นขี้เหล็กต้นหนึ่งที่มีความสูงประมาณ 5-6 เมตรจากพื้นดิน พบชายวัยกลางคนรายหนึ่งติดอยู่ในท่าทางที่ดูลำบากอย่างยิ่ง ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้

ชายวัย 60 ปี ติดหล่มบนต้นไม้เกือบ 8 ชั่วโมง

ผู้ประสบเหตุได้แก่ นายจำนงค์ (นามสมมุติ) อายุ 60 ปี อาศัยอยู่ในพื้นที่ใกล้เคียง อยู่ในสภาพอ่อนเพลียอย่างมาก ผิวหนังแดงจากแสงแดด ดวงตาโพลงลง ริมฝีปากแห้งแตก และมีอาการขาดน้ำอย่างชัดเจน บริเวณช่วงเข่าของเขาถูกลำต้นขี้เหล็กสองต้นหนีบติดแน่น ไม่สามารถขยับหรือเคลื่อนไหวได้เลย

นายจำนงค์บอกกับเจ้าหน้าที่ด้วยเสียงอ่อนลงว่า เขาติดอยู่บนต้นไม้มาตั้งแต่เวลาประมาณ 09.00 น. ของวันเดียวกัน นั่นหมายความว่าเขาค้างอยู่บนต้นไม้นานเกือบ 8 ชั่วโมง ภายใต้แสงแดดที่แผดเผาตลอดทั้งวัน โดยไม่มีน้ำดื่มหรืออาหาร และที่สำคัญคือไม่มีใครผ่านมาพบเห็นหรือได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือของเขา

เจ้าหน้าที่กู้ภัยได้ประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว พบว่าการช่วยเหลือต้องดำเนินการด้วยความระมัดระวังเป็นพิเศษ เนื่องจากผู้ประสบเหตุอยู่ในสภาพอ่อนแรงมาก หากใช้กำลังหรือวิธีการที่ไม่เหมาะสม อาจทำให้เกิดการบาดเจ็บเพิ่มเติมหรืออาจเกิดอุบัติเหตุร้ายแรงได้

ภารกิจกู้ภัยสุดระทึก ท้าทายทักษะทีมงาน

ทีมกู้ภัยได้วางแผนการช่วยเหลืออย่างรอบคอบ โดยแบ่งหน้าที่กันชัดเจน มีเจ้าหน้าที่บางส่วนปีนขึ้นไปบนต้นไม้เพื่อประคองตัวผู้ประสบเหตุ ในขณะที่เจ้าหน้าที่อีกส่วนหนึ่งเตรียมอุปกรณ์ตัดกิ่งไม้และอุปกรณ์ช่วยเหลือต่างๆ

การช่วยเหลือต้องใช้เวลาพอสมควร เนื่องจากต้องค่อยๆ ตัดกิ่งไม้ที่หนีบขาของนายจำนงค์อย่างระมัดระวัง ป้องกันไม่ให้เขาตกลงมาหรือได้รับบาดเจ็บเพิ่มเติม นอกจากนี้ พื้นที่ป่าที่เป็นจุดเกิดเหตุมีความลาดชัน พื้นดินไม่แน่นอน ทำให้การทำงานของเจ้าหน้าที่มีความยากลำบากยิ่งขึ้น

เจ้าหน้าที่กู้ภัยได้ใช้เลื่อยตัดกิ่งไม้อย่างช้าๆ และระมัดระวัง พร้อมกับมีเจ้าหน้าที่ประคองตัวนายจำนงค์ไว้ตลอดเวลา เพื่อป้องกันการตกหล่นเมื่อลำต้นที่หนีบถูกตัดออก หลังจากใช้เวลาในการช่วยเหลือประมาณ 30-40 นาที ทีมกู้ภัยสามารถนำตัวนายจำนงค์ลงมาจากต้นไม้ได้สำเร็จ

สภาพร่างกายอ่อนแรง หลังโดนแดดเผาทั้งวัน

เมื่อนำตัวนายจำนงค์ลงมาได้แล้ว เจ้าหน้าที่พบว่าเขาอยู่ในสภาพที่อ่อนแรงอย่างมาก มีอาการขาดน้ำ ผิวหนังแดงและร้อนจากแสงแดดที่ตากมาตลอดทั้งวัน ริมฝีปากแห้งแตก ดวงตาโพลง และมีอาการวิงเวียนศีรษะ

เจ้าหน้าที่กู้ภัยรีบให้น้ำดื่มและทำการปฐมพยาบาลเบื้องต้น ตรวจวัดสัญญาณชีพ พบว่าชีพจรเต้นเร็ว ความดันโลหิตต่ำ ซึ่งเป็นอาการของการขาดน้ำในระดับปานกลาง นอกจากนี้ บริเวณขาที่ถูกไม้หนีบมีรอยช้ำและบวมเล็กน้อย แต่โชคดีที่ไม่มีกระดูกหักหรือบาดเจ็บร้ายแรง

นายจำนงค์ดื่มน้ำอย่างกระหาย แสดงให้เห็นว่าเขาขาดน้ำมากเพียงใด หลังจากได้รับน้ำและพักผ่อนสักครู่ อาการของเขาดีขึ้นเล็กน้อย สามารถพูดคุยกับเจ้าหน้าที่ได้ชัดเจนขึ้น และเล่าถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับเขา

เผยเรื่องราวสุดเศร้า หาเช้ากินค่ำด้วยการเก็บยอดขี้เหล็ก

นายจำนงค์เล่าให้เจ้าหน้าที่กู้ภัยและสื่อมวลชนที่มาติดตามข่าวฟังว่า เขาออกจากบ้านตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อมาเก็บยอดขี้เหล็กอ่อนในป่าแห่งนี้ เหตุผลที่เขามาเก็บยอดขี้เหล็กมีสองประการ ประการแรกคือเพื่อนำไปทำอาหาร เนื่องจากยอดขี้เหล็กอ่อนสามารถนำมาแกงหรือปรุงอาหารได้อร่อย และประการที่สองคือเพื่อนำไปขายเป็นรายได้เสริม

ยอดขี้เหล็กเป็นพืชผักป่าที่คนในท้องถิ่นนิยมรับประทานกัน มีรสชาติขมเล็กน้อยและมีคุณค่าทางโภชนาการ โดยเฉพาะยอดอ่อนที่สามารถนำมาปรุงอาหารได้หลากหลายเมนู เช่น แกงส้ม แกงเหลือง หรือผัดกับกะปิ ในท้องตลาดท้องถิ่น ยอดขี้เหล็กสดมีราคาขายอยู่ที่ประมาณกิโลกรัมละ 20-30 บาท ถือเป็นรายได้เสริมที่ไม่เลวนักสำหรับผู้สูงอายุอย่างนายจำนงค์

เช้าวันนั้น นายจำนงค์เดินเข้ามาในป่าด้วยความคาดหวังว่าจะได้ยอดขี้เหล็กกลับไปมากมาย เมื่อพบต้นขี้เหล็กต้นหนึ่งที่มียอดอ่อนสวยงามอยู่บนยอดต้น เขาจึงตัดสินใจปีนขึ้นไปเก็บ โดยไม่ได้คิดว่าการตัดสินใจครั้งนี้จะนำมาซึ่งเหตุการณ์ที่เขาจะไม่มีวันลืม

อุบัติเหตุสุดระทึก จากการลื่นไถลบนต้นไม้

นายจำนงค์บอกว่า เมื่อปีนขึ้นไปถึงบริเวณที่มียอดอ่อนสวยงาม เขาพยายามหักกิ่งไม้ลงมาเพื่อเก็บยอด แต่ด้วยความที่กิ่งไม้มีขนาดค่อนข้างใหญ่และแข็ง เขาจึงต้องใช้แรงมากในการหัก ปรากฏว่าเมื่อกิ่งหักลงมา เขาเสียหลักและลื่นล้มลงมา

ในขณะที่ตกลงมา ร่างกายของนายจำนงค์ไปติดอยู่ระหว่างช่องว่างของลำต้นขี้เหล็กสองต้นที่งอกใกล้กัน โดยบริเวณช่วงเข่าของเขาเข้าไปพอดีในช่องว่างดังกล่าว และเมื่อพยายามดิ้นรน ลำต้นทั้งสองก็หนีบขาของเขาไว้แน่น ทำให้เขาไม่สามารถขยับหรือดึงขาออกมาได้

นายจำนงค์เล่าต่อว่า ในช่วงแรกที่เกิดเหตุ เขาพยายามช่วยตัวเองด้วยการดึงขาและพยายามเกาะกิ่งไม้ข้างเคียงเพื่อยกตัวขึ้น แต่ด้วยอายุที่มากและแรงที่จำกัด ประกอบกับท่าทางที่ติดอยู่ทำให้ไม่สามารถออกแรงได้อย่างเต็มที่ เขาจึงไม่สามารถช่วยตัวเองได้

หลังจากพยายามช่วยตัวเองไม่สำเร็จ นายจำนงค์จึงเริ่มร้องขอความช่วยเหลือด้วยเสียงดังที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่เนื่องจากบริเวณนั้นอยู่ในป่าหลังชุมชน ห่างจากถนนใหญ่พอสมควร และเป็นช่วงเช้าที่ไม่ค่อยมีคนเดินผ่านไปมา จึงไม่มีใครได้ยินเสียงร้องของเขา

โชคชะตาในมือของเวลาและสภาพอากาศ

เวลาผ่านไปทีละนาที ทีละชั่วโมง แสงแดดเริ่มแรงขึ้นเรื่อยๆ นายจำนงค์ต้องทนทุกข์ทรมานกับแสงแดดที่ตกกระทบโดยตรง เนื่องจากบริเวณที่เขาติดอยู่นั้นไม่มีกิ่งไม้ใบไม้ใดมาบังแดดให้ ร่างกายของเขาถูกแดดเผาตลอดทั้งวัน อุณหภูมิในช่วงกลางวันสูงถึง 35-36 องศาเซลเซียส

ความกระหายน้ำเริ่มคุกคามเขาอย่างหนัก ริมฝีปากแห้งและแตก ลำคอแห้งผาก จนแทบไม่สามารถร้องขอความช่วยเหลือได้อีกต่อไป ร่างกายเริ่มอ่อนแรง ความหิวโหยเริ่มเข้ามาแทนที่ความหวังที่เหลืออยู่

นายจำนงค์บอกว่า ในช่วงเวลาที่ติดอยู่บนต้นไม้นั้น เขาคิดไปถึงหลายสิ่งหลายอย่าง ทั้งความกังวลเกี่ยวกับครอบครัวที่จะเป็นห่วง ความกลัวว่าอาจจะไม่มีใครมาพบเขา และความเสียใจที่ตัดสินใจปีนขึ้นไปบนต้นไม้โดยไม่ระมัดระวัง

เขาเล่าอีกว่า ในช่วงบ่าย เสียงร้องของเขาแทบจะหายไป ร่างกายอ่อนแรงมาก จนเกือบจะหมดความหวังว่าจะมีใครมาช่วย แต่เขายังพยายามรักษาสติและบอกกับตัวเองว่าต้องเข้มแข็ง ต้องรอให้มีคนมาพบ

โชคดีมีผู้ใจบุญผ่านมาพบ

ช่วงเย็นประมาณ 16.00 น. เมื่อแสงแดดเริ่มลดลง มีชายอีกคนหนึ่งเดินเข้ามาในป่าแห่งนี้ โดยมีจุดประสงค์เช่นเดียวกับนายจำนงค์ คือเข้ามาเก็บยอดขี้เหล็กเช่นกัน ชายคนนี้สังเกตเห็นบางสิ่งบางอย่างผิดปกติบนต้นไม้ เมื่อเข้าไปดูใกล้ๆ ก็ตกใจเมื่อพบว่ามีคนติดอยู่บนต้นไม้

นายจำนงค์ที่เหลือแรงเพียงเล็กน้อย พยายามส่งเสียงให้ชายคนนั้นได้ยิน โชคดีที่ชายคนนั้นได้ยินและมองเห็นเขา ทันทีที่รับรู้สถานการณ์ ชายคนนั้นรีบโทรศัพท์แจ้งหน่วยกู้ภัยผ่านสายด่วน 1669 พร้อมทั้งอยู่คอยให้กำลังใจนายจำนงค์จนกว่าเจ้าหน้าที่จะมาถึง

การมาถึงของผู้ใจบุญคนนี้ถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญ เพราะหากไม่มีเขามาพบในเวลานั้น นายจำนงค์อาจต้องติดค้างอยู่บนต้นไม้ตลอดทั้งคืน ซึ่งอุณหภูมิในเวลากลางคืนจะลดลงมาก และอาจทำให้สุขภาพของเขาแย่ลงจนถึงขั้นอันตรายได้

กตัญญูกตเวทีต่อผู้มีพระคุณ

หลังจากได้รับการช่วยเหลือและสภาพร่างกายเริ่มดีขึ้น นายจำนงค์ได้กล่าวขอบคุณเจ้าหน้าที่กู้ภัยทุกคนอย่างจากใจ พร้อมกับกล่าวขอบคุณชายผู้ใจบุญที่มาพบเขาและแจ้งเจ้าหน้าที่ โดยเขาบอกว่าหากไม่ได้รับความช่วยเหลือในเวลานั้น เขาไม่แน่ใจว่าจะสามารถรอดชีวิตหรือไม่

นายจำนงค์กล่าวอย่างซาบซึ้งว่า “ผมขอขอบคุณทุกท่านอย่างมากครับ ขอบคุณน้องที่แจ้งเจ้าหน้าที่ ขอบคุณพี่น้องกู้ภัยทุกคนที่มาช่วยผม วันนี้ผมเกือบตายแล้ว ติดอยู่บนต้นไม้ทั้งวัน แดดร้อน หิวน้ำ เหนื่อยมาก คิดว่าคงไม่มีใครมาเจอ แต่โชคดีมีคนมาเจอพอดี แล้วเจ้าหน้าที่ก็มาช่วย ผมจะไม่ลืมพระคุณนี้เลยครับ”

เขายังกล่าวเสริมอีกว่า จะระมัดระวังตัวเองมากขึ้นในอนาคต และจะไม่ปีนต้นไม้คนเดียวอีก หากจำเป็นต้องเก็บยอดขี้เหล็ก จะชวนคนอื่นไปด้วยเพื่อความปลอดภัย

ส่งโรงพยาบาลตรวจรักษาอาการ

หลังจากได้รับการปฐมพยาบาลเบื้องต้นที่จุดเกิดเหตุแล้ว เจ้าหน้าที่กู้ภัยได้นำนายจำนงค์ส่งโรงพยาบาลทุ่งสงเพื่อรับการตรวจรักษาอย่างละเอียด แพทย์ได้ทำการตรวจร่างกายอย่างละเอียด ตรวจเลือด และให้สารน้ำทางหลอดเลือดเพื่อแก้ไขอาการขาดน้ำ

ผลการตรวจพบว่า นายจำนงค์มีอาการขาดน้ำในระดับปานกลาง มีผิวหนังไหม้แดดเล็กน้อย และมีรอยช้ำบริเวณขาที่ถูกไม้หนีบ แต่โชคดีที่ไม่มีอวัยวะภายในได้รับความเสียหาย ไม่มีกระดูกหัก และอาการโดยรวมไม่อันตราย

แพทย์ได้ให้ยาบรรเทาอาการปวดและยาแก้อักเสบ พร้อมทั้งให้คำแนะนำในการดูแลตัวเองหลังกลับบ้าน โดยเน้นให้ดื่มน้ำมากๆ พักผ่อนให้เพียงพอ และทายาที่ผิวหนังที่ไหม้แดด

ญาติของนายจำนงค์ได้เดินทางมาถึงโรงพยาบาลในเวลาต่อมา พวกเขารู้สึกตกใจและเป็นห่วงเป็นใยอย่างมาก แต่ก็โล่งใจเมื่อทราบว่าอาการไม่ร้ายแรงและสามารถกลับบ้านได้ในวันเดียวกัน

บทเรียนเรื่องความปลอดภัยจากเหตุการณ์ครั้งนี้

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับนายจำนงค์ครั้งนี้เป็นบทเรียนสำคัญเกี่ยวกับความปลอดภัยในการเก็บของป่าหรือปีนต้นไม้ เจ้าหน้าที่กู้ภัยได้ให้คำแนะนำว่า การปีนต้นไม้ โดยเฉพาะสำหรับผู้สูงอายุ มีความเสี่ยงสูง ควรมีคำแนะนำดังนี้:

ไม่ควรปีนต้นไม้คนเดียว โดยเฉพาะผู้สูงอายุหรือผู้ที่มีข้อจำกัดทางร่างกาย ควรมีคนไปด้วยอย่างน้อย 2-3 คน เพื่อช่วยเหลือกันในกรณีที่เกิดเหตุฉุกเฉิน การมีคนร่วมเดินทางจะช่วยให้สามารถขอความช่วยเหลือได้ทันทีหากเกิดอุบัติเหตุ

แจ้งญาติหรือคนในครอบครัวก่อนออกจากบ้าน ควรบอกว่าจะไปที่ไหน ทำอะไร และจะกลับบ้านเมื่อใด เพื่อที่ญาติจะได้ติดตามและเริ่มหาได้ทันทีหากติดต่อไม่ได้หรือไม่กลับบ้านตามเวลาที่แจ้งไว้

ควรพกโทรศัพท์มือถือที่มีแบตเตอรี่เต็ม เพื่อใช้ในการติดต่อขอความช่วยเหลือกรณีฉุกเฉิน ควรเก็บโทรศัพท์ไว้ในที่ที่สามารถหยิบใช้งานได้ง่าย ไม่ควรใส่ไว้ในกระเป๋าลึกหรือในที่ที่หยิบยาก

ควรพกน้ำดื่มติดตัวไปด้วยเสมอ โดยเฉพาะในพื้นที่ป่าหรือพื้นที่ที่แดดแรง ควรมีน้ำดื่มติดตัวอย่างน้อย 1-2 ลิตร และควรดื่มน้ำบ่อยๆ แม้จะยังไม่รู้สึกกระหายก็ตาม เพื่อป้องกันการขาดน้ำ

ควรสวมเสื้อผ้าที่เหมาะสม เลือกใส่เสื้อผ้าที่สามารถป้องกันแสงแดด มีความแข็งแรงและไม่เกะกะต่อการเคลื่อนไหว ควรสวมรองเท้าที่มีพื้นกันลื่นและหุ้มส้น ไม่ควรสวมรองเท้าแตะหรือรองเท้าที่ไม่มั่นคง

ประเมินความเสี่ยงก่อนปีนต้นไม้ ควรดูว่าต้นไม้มีความแข็งแรงพอไหม กิ่งไม้มีขนาดใหญ่พอที่จะรับน้ำหนักได้หรือไม่ และมีอะไรที่อาจเป็นอันตรายหรือไม่ เช่น รังแตน รังผึ้ง หรือสัตว์อื่นๆ

ไม่ควรปีนต้นไม้ในเวลาที่แดดจัด ควรเลือกเวลาเช้าตรู่หรือเวลาเย็นที่แดดไม่จัดเกินไป เพื่อลดความเสี่ยงจากอาการลมแดดหรือความเหนื่อยล้าจากความร้อน

ข่าวนี้สะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญของการช่วยเหลือทันท่วงที

เหตุการณ์ครั้งนี้แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการช่วยเหลือกันในสังคม ชายผู้ใจบุญที่เข้ามาเก็บยอดขี้เหล็กและพบนายจำนงค์ได้แสดงให้เห็นถึงจิตสำนึกที่ดีในการช่วยเหลือผู้อื่น การตัดสินใจแจ้งเจ้าหน้าที่ทันทีโดยไม่รีรอ เป็นการกระทำที่ช่วยชีวิตนายจำนงค์ไว้ได้

ขณะเดียวกัน การทำงานของเจ้าหน้าที่กู้ภัยก็แสดงให้เห็นถึงความเป็นมืออาชีพและการทุ่มเทในการช่วยเหลือชีวิตผู้คน การตอบสนองที่รวดเร็ว การประเมินสถานการณ์อย่างรอบคอบ และการทำงานเป็นทีมอย่างมีประสิทธิภาพ ล้วนเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้การช่วยเหลือประสบความสำเร็จ

บทสรุป

เหตุการณ์ของนายจำนงค์ ชายวัย 60 ปี ที่ไปเก็บยอดขี้เหล็กเพื่อหาเช้ากินค่ำแต่กลับประสบอุบัติเหตุติดบนต้นไม้นานเกือบ 8 ชั่วโมง เป็นเรื่องราวที่น่าเป็นห่วงแต่โชคดีที่จบลงด้วยดี เหตุการณ์นี้เป็นบทเรียนสำคัญเกี่ยวกับความปลอดภัยในการประกอบอาชีพ ความสำคัญของการช่วยเหลือกันในสังคม และความทุ่มเทของเจ้าหน้าที่กู้ภัยที่พร้อมเสี่ยงอันตรายเพื่อช่วยชีวิตผู้คน

สำหรับผู้ที่ประกอบอาชีพเก็บของป่าหรือมีความจำเป็นต้องปีนต้นไม้ ควรคำนึงถึงความปลอดภัยเป็นสำคัญ ไม่ควรทำคนเดียว ควรแจ้งญาติและเพื่อนฝูงให้ทราบเสมอ และควรเตรียมอุปกรณ์สื่อสารและน้ำดื่มติดตัวไปด้วยทุกครั้ง

ขณะเดียวกัน ชุมชนและสังคมควรมีความตระหนักในการดูแลกันและกัน โดยเฉพาะกับผู้สูงอายุหรือผู้ที่ต้องประกอบอาชีพที่มีความเสี่ยง การมีจิตสำนึกในการช่วยเหลือกัน รวมถึงการรู้จักติดต่อหน่วยกู้ภัยในเวลาที่เห็นผู้อื่นตกอยู่ในอันตราย อาจเป็นกุญแจสำคัญในการช่วยชีวิตคนได้ในทุกสถานการณ์

คดีนี้ปิดฉากลงด้วยดีและเป็นบทเรียนที่มีคุณค่าสำหรับทุกคนในสังคม ความปลอดภัยของชีวิตควรอยู่เหนือสิ่งอื่นใด และการช่วยเหลือกันในยามคับขันคือสิ่งที่แสดงถึงคุณค่าของความเป็นมนุษย์อย่างแท้จริง